Leasing in Poland – agents
Do całkiem niedawna umowa leasingowa opierała się zwykle o kodeks prawa cywilnego. Nie była ona zatem związana z jakimikolwiek ustawami czy rozporządzeniami. Dopiero, gdy Polska przyjęła charakter wolnorynkowy, zaczął się prawdziwy boom na leasing samochodowy, leasing maszyn i urządzeń w budownictwie. Po tej przemianie, gospodarka wymusiła prawnie określone formy umowy leasingowej. Dopiero w roku 2000, a dokładniej 9 grudnia określono formę umowy leasingowej. Uprzednio leasing miał formę dzierżawy lub kredytu, pożyczki. Później została ona określona jako porozumienie obu stron, można tu powiedzieć jakby o umowie wzajemnej. Leasing sam w sobie daje korzyści zarówno leasingobiorcy jak leasingodawcy. Leasingobiorca otrzymuje sprzęt, np. samochód w zamian za płacenie rat finansowych co z kolei jest przychodem dla leasingobiorcy. Leasing samochodowy dzięki temu jest bardziej konkurencyjny niż kredyt samochodow. Różnica polega w tym, ze leasing nie obniża zdolności kredytowej. Umowa pozwala zatrzymać dla siebie fakt, o posiadaniu samochodu “na kredyt” – raty leasingowe. Jeszcze inna korzyścią jest możliwość amortyzacji sprzętu (samochodów, koparek, itd.) Tutaj powstaje podział na leasing finansowy i leasing operacyjny. Te dwie formy różnią się tym, że albo leasingodawca posiada koszt w postaci rat, albo leasingobiorca. Jeśli jednak interesuje Was więcej szczegółów na temat leasingu, ofert leasingowych, zapraszam na stronę www.motobiznes.net. Zestawione są tam firmy, które z pewnością opiszą dokładniej tą formę finansowania inwestycji.
